Nai Taro [เรื่องวุ่นวายของนายทาโร่]

 บล็อกวันนี้ด่าผู้ชายคนนึง ถ้าเกิดมีผู้ชาย หลุดเข้ามาอ่านแร้วมันเกิดตรงกับสิ่งที่คุณกระทำ

ฝากบอกไว้ว่า "โปรดอย่าเสือกเรื่องของชาวบ้าน"

 ----------------------------------------------------------------------------

เมื่อหลายวันก่อน มีผู้ชายคนนึง บอกว่า

"ทาโร่อะ ไม่ได้เป็นทอมหรอก ทาโร่แค่ต้องการสร้างเกราะกำบังตัวเองจากผู้ชาย

ที่จริงแล้ว ทาโร่เป็นผู้หญิงแท้ๆ เต็มตัว"

ประโยคที่เราได้ยิน ทำให้เกิดอาการฉุนกึกบวกกับอารมณ์สงสัยว่า

ถ้าว่างมาก ทำไมไม่ไปจัดการชีวิตตัวเองให้ดีก่อนจะมาวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของคนอื่น

รู้ได้ไงว่า เราไม่ได้เป็นทอม เราเกิดมา ไม่เคยจะพิศวาสผู้ชายเกินคำว่า "เพื่อน น้อง พี่" เลย

ถึงแม้ดาราที่เราชอบจะมีผู้ชาย แล้วนั่นหมายถึงว่า "เราต้องเป็นผู้หญิง" ว่างั้น

ไม่ได้จะต่อต้านหรือทำอารมณ์รุนแรงใส่ แต่ขอร้อง อย่ามานั่งวิจัยความรู้สึกคนอื่น

เพราะนั่นไม่ใช่เรื่องดีแน่

ถ้าอยู่ๆ วันนึง มีคนมาบอกว่า "คุณเป็นเกย์ แต่ที่ต้องแอ๊บแมนเพราะคุณสร้างภาพเพื่อให้อยู่ในสังคม"

คุณเองก็คงฉุนเหมือนกัน....

บางที เรื่องที่คุณคิด ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาก็ได้ (พูดก็ไม่ชัด)

คิดได้ เพราะนั่นเราเองก็ถือว่า "เป็นเรื่องส่วนตัวของคุณ"

เราไม่มีทางไปก้าวก่ายเรื่องของความคิดคุณได้

แค่เมื่อคุณพูดออกมา คิดมั่งนิดนึงก็ได้ก่อนพูด มันจะทำให้คุณ "ตาย" รึป่าว!?

ไม่ได้ร้อนตัว แต่แค่ นั่นมันเรื่องส่วนตัว

คุณที่ไม่ได้เป็น ญาติพี่น้องอะไรกันที่จะเข้ามายุ่งวุ่นวายได้

ขนาดครอบครัวของเราเอง ยังไม่เข้ามาวุ่นวายเลย

บางที ปากคุณหนะ เก็บเอาไว้พูดอะไรที่มันดีๆ มั่งก็ได้

ป.ล.

ตัวเราเอง เรารู้ เราเป็นไร คนอื่นอย่าเสือกมานั่งวิจัย!!

ไม่ได้อัพโคตรนานเลย บล็อกนี้ เหม็นเน่า

แต่ก็อีกแหละ เหอๆ....

เรื่องเธอ ... คิดถึงจังเลย เมื่อไหร่ถึงจะได้เจอหละ

อยากไปกินซูชิกะเธออะ 55+

 -------------------------------------------------------------------------------------------

หลายวันมานี้เรื่องที่เกิดขึ้น มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

อยู่ๆ ก็มีเพื่อนคนนึง ลาออกจากงานไปโดยกระทันหัน ขนดาเราเอง ยังไม่รู้เรื่องเลย

ทำไมมึงรีบไปจังวะ!!

ช่วงเวลาหลายปีที่ผ่านมา ถ้านับๆ เอาก็เกือบ 10 ปีมั๊ง

ไม่ได้จากมึงเลยนะเนี่ย ... ตั้งแต่ ม.1 (แม้ว่าจะคนละกลุ่มกัน แต่ก็เห็นหน้ากันตลอด)

จน มา ม.ปลายก็ยังไปอยู่ห้องเดียวกัน ให้กูลอกการบ้านตลอดเลย

ทำให้กูมีที่เรียน มหาลัยจนได้ เรียนห้องเดียวกัน คณะเดียวกัน จนกูเรียนจบ มหาลัยมาได้ (แบบ งงๆ)

จนมาทำงาน มึงก็เป็นคนพากูมาทำงานที่นี่...แล้วอยู่ๆ มึงก็ไปทำงานใหม่

คิดถึงมึงมากเลยหวะ ไม่ได้เจอมึงเลย

แปลกๆ ยังไงไม่รู้ ยังปรับตัวไม่ได้

อยากเดินเล่น อยากร้องเกะ อยากด่ากันกะมึงมากเลย

กูรักมึงแหละ แค่นั้น...

ป.ล. คนฉลาดปราดเปรื่อง เขาจะนั่งนิ่งสงวนคม